geceler geçmiyor
aklımda sen
yanimda tütünüm
gözümde iki damla yaş
karşımda ise ebedi dostum yalnızlık ile kadehleri
tokusturuyoruz
ağla diyor bana
boşalt içinde biriken bütün
ofkeni pişmanlığını
bos ver gururu
utanma kasılma
kaybedecek bi şey mi kalmis
su iki günlük dünyada
olmayan gururumuzdan
başka ?
en kötü gene klasik bi
yalanın cepte hazır
kafam iyiydi
hatırlamıyorum
özür dilersin
ama bunların yanında
küçükte olsa bi gerçekleşme
ihtimalini de alıp gidersen
ne olur sorusu
içine dert oluyor
aman be ustam
yazılmış mi bize
hic güzel gün
biz doğuştan cenabetiz
cenabet yasamaya
cenabet ölmeye mahkumuz
istesekte değişmez bu
keşke değişe bilse de
biz de mutluluk kapısının asma
kilidini
açıp o dünyaya adim atabilsek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder