Gerçek Yüzler
Gözümü açmaya çalıştım.Beyaz ışıklar gözümü
kamaştırıyordu.Zorda olsa görüş alanımı düzelttim ve o an anılarım geri gelmeye
başladı.Aslında bunların hiçbirinin gerçek olmadığı fark ettim.Bunların koca bir
yalan ve hayal gücümuün eseri olduğunu fark ettim.Yada hastalığımın mı
desem.Evet evet yeni yeni geliyor anılar.
Şu anda bir akıl hastenesindeyim.Ailem beni ilk belirtiler ortaya
çıktığında buraya bırakmış ve bir daha da dönüp yüzüme bakmamış.Kız kardeşimin kötü
etkilenmesini istememişler benden.Yaklaşık 5 yıldır buradayım.Vücudum da sayısız
darbe çürük ve morluk var.Eğer bir hata yaparsam cezaları akıl almaz düzeyde bir
dayak oluyor.Birde burasının sevgi dolu olduğunu söylemişlerdi.Çok ironik sanırım.Bu
da ne göğsümde bir acı var.Göğüsüme doğru bakında fark ettim.Kan lekesi var.O bıçaklanma
olayı gerçekmiş ama buradaki sakallı tarafından bıçaklanmışım.Bir kaç kez ucundan
dönmüştüm bıçaklanmanın sağolsun beni çok seven bayen bir doktor vardı.Adı Ada’ymış.Onun
sayesinde kurtulmuştum.Bu yarama kimse bakmadığına göre heralde benim burada daha
fazla kalabalık yapmamı istemiyorlar.Zaten kay kaybın çok şiddetli.Bir sorun çıkmaz
ise 1-2 saate bu dünyadan gitmiş olurum.Bir fazlalıktan daha kurtulmuş olurlar.Bu
yazıları ise ilk zamanlarda saklı olarak getirdiğim bir not defteri ve kalem
sayesinde yazdım.Belki bunlar kimsenin umurunda olmayacak.Fakat ben yine de
yazdım.Bu dünyadan bir fazlalık daha eksilip gidecek yakında.Belki diyorum bu yazıları bulan okuyan olursa kendimi fazlalık gibi hissetmem belki...
Ege
27.08.2012-23.32
Başta bu fikirde beni yalnız bırakmayan arkadaşlarıma ve aileme ardından ise okuyan okumayan herkese teşekkür ederim.Belki bunlar şu sıralar kimsenin umurunda olmayacak ama gelecekte "Vay be Neler yapmışım"diyebileceğim anılarımdan biri olacaklar.
